Gisteravond wilde ik niet gaan slapen. Papa en mama zeiden wel dat ik jarig zou zijn na deze nacht, en dat ik dan kadootjes zou krijgen, maar ja, je weet maar nooit, hè? Mijn standpunt veranderde ineens toen mama Aviva naar bedje ging brengen. “Ikke slapen!” En hop, daar vloog een bijna jarige peuter de trap op. En vanochtend wist ik dus nog heel goed dat ik kadootjes zou krijgen!

Dus toen ik wakker werd, kreeg ik mijn eerste kadootje van papa en mama. Het was een Duplo vrachtwagen van cars. Dus een hele mooie vrachtwagen, een grijs stoplicht, (highway bordje op een stoplichtstandaard) een politieauto en een rode auto. Er past één auto in de vrachtwagen, dus ik was meteen helemaal gelukkig met mijn mooie kado.

Daarna even netjes badderen en zo, en toen kwamen de opa’s en oma’s en tante Suzanne en oom Martijn. Uiteraard hadden zij ook kadootjes bij zich. Ik kreeg een 10in1 puzzel van Cars en een treinset. De dag wordt steeds mooier.

Toen ik rustig met mijn nieuwe trein aan het spelen was, kwamen de gasten binnendruppelen. Een paar vriendjes hadden gezamenlijk ook zo’n mooie houten treinset gekocht. Nu heb ik er dus twee! En een extra brug! Ik heb ook nog een kleiset, een kleurdoos en de CD van K3 gekregen. Echt supermooie kado’s allemaal! Ik ben echt goed verwend! toen ik ineens K3 hoorde, kon ik het eerst niet geloven, en heb daarna 3 minuten lang verliefd naar de stereo gestaard “mama se!” roepend.

Papa en mama hadden ook een vriendje van het kdv uitgenodigd. Ik keek wel even raar op toen hij ineens in mijn eigen huis was. Maar toen ik eenmaal aan het idee gewend was, hebben we gezellig samen gespeeld, net als op school.

En toen was het tijd om de verjaardagstaart aan te snijden. Dus eerst uitgebreid zingen en zo, en toen heb ik samen met papa de kaarsjes uitgeblazen. Papa haalde de kaarsjes weg en sneed een stukje taart voor me af. Het was een hele mooie taart met een Winnie-the-Pooh-tekening bovenop. Die had oma Evy speciaal voor mij gebakken. Echter, mijn commentaar op het aangeboden stukje taart was “ikke alleen chocola!” Dus ik heb mijn eigen verjaardagstaart niet gegeten. En volgend jaar wordt er dus een chocoladeverjaardagstaart gemaakt voor me.

Al met al was het een mooi feestje en een hele mooie dag! Doen we volgend jaar weer!

We maken er gewoon maar een traditie van, ieder jaar even een samenvatting

Geslacht: “ikke jongen!”

Lengte: ±100 cm

Gewicht: ±18 kg

Confectie-maat: 104 (of 4 yrs )

Schoenmaat: kleine 28

Gebit: Volledig

Grove motoriek: Kan rennen, klimmen, klauteren, lopen op kinderfiets.

Fijne motoriek: Kan schoenen aan- en uittrekken, broek is nog moeilijk. Puzzelen gaat erg goed. Dingen aangeven aan Aviva is ook een geliefde hobby.

Mentale ontwikkeling: Na bijna 3 jaar begint Eli voor zijn eigen spullen op te komen. Aviva mag enkel met de bekers spelen, en als ze iets afpakt, gaat hij niet meer stokstijf stil staan gillen dat het niet mag, maar loopt er op af, en pakt het terug.

Woordenschat bij 3 jaar: Maakt zinnen met 5 of 6 woorden. De volgende zinnen worden met grote regelmaat gebezigd:
“mag ik appelsliep appelsap / iejoor / berenkoekje / drinken, mama/papa?”
“komt een groene / gele / rode / witte / grijze / zwarte brommer / auto / bus / tractor aanrijden!”
“eerst linkse schoentje, dan rechtse schoentje!” (of sok, of broekspijp, of arm in shirt, of … )
“Aviva alleen beker pelen!”

Overig:

• Eli is heel erg zorgzaam voor zijn kleine zusje. dat is heel schattig om te zien.
• Zindelijkheidstraining is wat Eli betreft nog totaal niet aan de orde. Poepluiers zijn gewoon lekker warm.
• Zingen is nog steeds een geliefde bezigheid.
• Eli wil graag alles onder controle houden. Wellicht des peuters, maar ook een deel karakter.
• Nu hij zelf contact wil gaan maken, gaat de taalontwikkeling snel vooruit. Typisch gevalletje eigen wil, dus. Maar wel heel erg lief!
• Eli begint over zijn middagslaapje heen te groeien. De middagrust gaat dus niet heel lang meer duren.

Vandaag is papa jarig! Dus ik heb een heel mooi knutselwerkje geplakt. En mama had ook nog twee kadootjes voor papa. Het een boek over Star Trek en de speurtocht naar het kado. In omgekeerde volgorde, dus. Mama was het boek kwijtgeraakt, dus papa mocht eerst zijn eigen kado zoeken. Het was een spannende verjaardag, dus.

Maar ik vind het wel verwarrend, hoor! Eerst zeggen de mensen allemaal dat ik bijna jarig ben, en dan is papa ineens jarig! Jamaar, ik was toch bijna jarig? Hoe kan papa dan ineens jarig zijn? Best lastig als je niet snapt wat het woord “overmorgen” betekent. Maar ja, ik heb ook al een paar kadootjes gehad, dus ik ben allang weer blij.

Na afloop van het consultatiebureau-feest gingen we naar een fietsenwinkel, om een mooi fietsje uit te zoeken voor mijn verjaardag. Ter gelegenheid van mijn tweede verjaardag kreeg ik namelijk een tweewieler, die ik nooit heb aangeraakt, dus voor mijn derde verjaardag krijg ik een driewieler. Drie keer raden wat er voor volgend jaar op mijn lijstje staat.

Bij de winkel binnen zag ik een hele mooie bruine fiets met een mandje voorop. Ik wandelde triomfantelijk op deze mooie fiets, totdat papa binnenkwam en zei dat hij een fiets met roze bloemetjes toch niet een heel goed plan vond voor zijn zoon. Tsja, dat de achterkant roze was, heb ik toch niets mee te maken? Het is een fiets, het heeft een mandje, ik ben tevreden!

Volgens de verkoper hadden ze bij het andere filiaal ook een brandweerfiets! Hup, wij in de auto, op naar het andere filiaal, en welja! Een heuse brandweerfiets! Hij is helemaal mooi rood en er staat ‘starry’ op. Meer brandweerfietserig dan dat kun je ze niet krijgen, toch?

Om het fietsje helemaal af te maken, hebben papa en mama er ook nog een mandje bij besteld. Dan is het helemaal compleet! Ik heb een stoere fiets, met boodschappenmandje. Nu nog leren hoe die trappers werken.

Het was weer tijd om naar het consultatiebureau te gaan. Deze keer gingen we met de hele familie. Dat vond ik best wel heel gezellig. Eerst werd ik gemeten en gewogen. De scores: ik ben 1 meter lang, en weeg 17,9 kg. Aan het eind van het consult woog ik wellicht wat minder.

Eerst werd Aviva onderzocht, en kon ik rustig spelen. Op een gegeven moment was ik aan de beurt. Ik moest bij papa op schoot gaan zitten, en toen wilde die mevrouw me een piratenbril opzetten. (Met een oog afgedekt, dus.) Uhm, nou nee, dank je wel! Dus we deden een poging zonder bril. De mevrouw wees een poes aan en vroeg “wat is dit?” Mijn antwoord: “Eerst eendje!” Oké, de mevrouw wees een eendje aan. Heel goed! Toen wilde ze iets anders aanwijzen. Dat was niet de bedoeling! We moeten eerst alle eendjes vinden, benoemen, en tellen, voordat we door kunnen met het volgende plaatje. Die mevrouw begreep het helemaal verkeerd.

Oftewel, we mogen over 2 maanden terug komen om een nieuwe poging te doen tot ogentest. Dat hadden papa en mama nou echt niet verwacht.

En we hebben vandaag een andere mijlpaal bereikt. Ik heb voor het eerst gezegd dat mama stout is! Goed, hè? Nou ben ik een echte peuter! De reden voor deze opmerking is niet helemaal duidelijk, maar dat is dan ook totaal irrelevant. Ik ben een bona fide peuter! Zo, ik heb gesproken.

Het geval was als volgt: Mama had wat melk over van het kolven, en die zou verlopen. Aviva was er niet, en ik wilde melk in mijn pap. Dus toen vroeg papa of ik misschien Avivamelk wilde hebben in mijn pap. Natuurlijk, waarom niet? Dus ik heb hele bijzondere pap gehad vandaag.

Dit trucje werkt echter alleen als Aviva er niet is, of als ik niet doorheb dat het andere melk is. Anders ren ik met de beker melk naar Aviva en probeer haar die melk te voeren. Dat ze nog niet uit een beker kan drinken is in dat opzicht uiteraard volledig irrelevant.

Deze week waren we op “kansie”. Dat was even wennen. Eerst moesten we een heel stuk rijden, koffers uitpakken, en toen kon ik gaan spelen. Papa vroeg zich af waar de geitengeur toch vandaan kwam. Toen deed hij het raam open en stond oog in oog met een paar geiten. Ah, dat verklaart. Ons huisje stond precies tegenover de plaatselijke kinderboerderij.

In de kinderboerderij hadden ze konijnen, een ezel, een varken, geitjes, schapen, kippen, hanen (kuukelkuu!), en een roze (rood verkleurde) tractor. Hartstikke leuk allemaal! Die beestjes kon je allemaal aaien en ik vond het heel leuk om gewoon naar ze te kijken. En uiteraard commentaar te leveren. “Haan! Ga nou kukelekuuuhuuu!”

We zijn ook een keer naar het zwembad geweest. Daar had je een heel leuk pierenbadje met een glijbaantje. Daar ben ik 88 keer vanaf geweest, terwijl mama doodstil aan het eind van de glijbaan moest zitten. Als ze zich durfde te verplaatsen, richtte ik mij op, wees in de richting van de glijbaan en commandeerde: “Mama DAAR zitten!” Papa zat aan de zijkant met Aviva. Zij hield het niet zo lang vol in het water. Des te meer ruimte voor mij! Er was ook nog een golfslagbad en een grote glijbaan, maar die gunde ik geen blik waardig. Ik had mijn pierenbadje.

Het terrein had nog meer mooie dingen in de aanbieding! Wel 3 verschillende speeltuinen met glijbanen van verschillende hoogtes, kleuren en vormen. Dus als we bij speeltuin 1 waren, wilde ik naar de andere, en als we daar waren, wilde ik weer terug, etc. En dan zeulen met een wandelwagen, ja, ik heb papa en mama beziggehouden! Nah, het viel wel mee, hoor! Maar het was wel mooi spelen. Ik heb ook goed kunnen oefenen met klimmen en klauteren, en door de zand ploegen, en bootjes besturen (bootje in het zand), en gewoon heel hard rennen en ravotten. Ik vond het prachtig!

We hebben ook een paar uitjes gemaakt. We zijn 2 keer naar Venlo geweest. Eerst om wat boodschapjes te doen voor mama en Aviva, de tweede keer zijn we naar een museum geweest (welke 100 meter van de winkelstraat af lag). In dit museum was een voorstelling over Suske en Wiske. Ik heb heerlijk rond gerend met een mooie bolhoed op mijn hoofd, terwijl mama zich anderszins heeft vermaakt, Aviva lekker sliep en papa mij ervan probeerde te weerhouden om alles te slopen. Geslaagd museumbezoekje, dus.

We zijn ook naar een ander speelparadijs geweest. Toen we daar aankwamen bleek er net een circus te starten! Dat was heel bijzonder, en ik heb een uur lang met open mond naar de show gekeken. Er was ook een klein meisje (10 jaar oud misschien), en stiekem was ik alleen geïnteresseerd in haar. Dus als zij weer wegging, bleef ik een paar minuten naar de tent staren waar ze nou gebleven was, dus ik heb best een deel van de show gemist. Ach ja, ik vond het mooi, daar ging het om, nietwaar?

Verder zijn er natuurlijk nieuwe ontwikkelingen in mijn leven. Met stip op 1: ik heb het rechteroor van beer gesloopt! Er zit nu een gat in. Maar dat mag de pret niet drukken, ik knaag rustig verder op beer, gat of geen gat.

Een tweede wereldschok is dat ik het meerijdplankje van de wandelwagen accepteer! maar dan wel zónder zitgedeelte. (Heeft mama juist specifiek eentje uitgekozen MET zitgedeelte, wens ZKH te staan ) En het ding is niet een meerijdplankje, nee, het is een STEP! Ik sta op de ‘step’. De gebruiksaanwijzing blijft maar groeien.

Ik kan fluisteren! “Aviva slaapt!” Fluister ik dan. Om daarna op vol volume “Oliegantje innet bosj” te gaan zingen. En dan slaapt Aviva niet meer. Hoe kan dat nou?

Als liefhebbende broer heb ik het beste voor met mijn kleine zusje. En een belangrijk onderdeel daarbij is om te bepalen wat het meest geschikte speelgoed is voor Aviva. Dus als ze met de rode beker speelt, wordt die uit haar handen gegrist en vervangen voor de blauwe. Want de blauwe is veel beter! De wereld vergaat uiteraard helemaal als ze onverhoopt een speeltje van mij te pakken heeft, maar dat moge duidelijk zijn. Peuterspeelgoed is niet geschikt voor baby’s.

Samenvattend: het was een hele leuke vakantie!

En toen werd de grote angst van opa Brent werkelijkheid…

Kleine kinderen kunnen voornamelijk kotsen en poepen. En ook wel lachen en lief zijn, maar dat geeft geen schade. Wel, ik had al gekotst op opa Brent toen ik heel klein was, dus deel 2 was onvermijdelijk.

We zullen maar niet in details treden, maar ik heb hele mooie sporen achter gelaten in huize opa en oma Richheimer. Tante Eveline heeft me naar boven begeleid, terwijl de rest van het gezelschap hoopte dat er niet meer uit mijn luier zou vallen, of dat ik uitgebreid op de gond zou gaan zitten.

Eind goed, al goed, en we zijn allemaal weer een ervaring rijker.

… danst Eli in de keuken!

Oftewel, mama ging Aviva naar bedje brengen voor haar middagslaapje, maar vergat het traphekje naar de keuken dicht te maken. Tsja, ze bleef maar weg en ik kreeg wel lekkere trek. Dus wat doet een sneaky peuter dan? Die valt als een muizenplaag eerst de ontbijtkoek aan (zie fotogalerij), snaait alle chocoladekrullen uit mama’s ontbijt, en gaat daarna verder in de snoeplade.

Die middag heb ik mijn middagslaapje overgeslagen. Hoe zou dat toch komen?

We zijn vandaag weer naar de verstopte oma geweest. Ik snapte er niets van. Allemaal stenen, maar waar is oma nou? Oh, bij die steen. “Nog een oma!” zei ik wat vertwijfeld. Het is maar raar, hoor! Toen mocht ik oma een steentje cadeau geven, maar die gaf ik maar aan tante Vanes, want die kon ik tenminste wel zien. Dus ik ging braaf oma’s graf leeg halen om alles aan tante Vanes cadeau te geven, maar dat mocht ook niet!

Het is maar een rare bedoening, hoor! Die verstopte oma. Misschien dat ik het later wel ga snappen, nu vond ik het maar saai en verwarrend.

Daarna gingen we naar de verjaardag van een vriendinnetje bij een kinderboerderij. Ik heb haar het cadeautje gegeven, en ben na het verorberen van een stukje taart heel hard weggerend naar de kinderboerderij. Ik heb uitgebreid een cavia geaaid, dat was leuk! En daarna wilde ik een konijn aaien dat aan de andere kant van het hok zat, en werd ik dus kwaad dat het konijn niet kwam toen ik hem riep. Ik heb ook uitgebreid gekeken naar de koe en de geiten en de schapen. Verjaardag? Van wie? Ze hebben hier dieren! En een glijbaan! En een schommel En een wipkip! Wat wil een peuter nou nog meer? Prioriteiten, mensen. Prioriteiten! Ik bedoel, het was een heel leuk feestje!