Eigenlijk zou mijn moedertaal Nederlands moeten zijn. Maar ik ben een eigenwijze baby, en wens mijn pratende leven te beginnen met Klingon. Vandaar ook de titel van dit blogje Voor de mensen onder ons die wat minder vloeiend zijn in Klingon, “kap’lah” betekent “hallo”. Klingon of geen Klingon, we blijven beleefd.

Vanwaar deze verandering in moedertaal? Nou, als ik iets leuk vind, of als ik iets moeilijks doe, dan slinger ik een breed scala aan keelklanken de ruimte in. Het klinkt meestal iets als “gggghhhhggghhh” bij blijdschap en “ggggggggggggggghh” bij inspanning. Ook maak ik graag contact met Eli met het volgende geluid “ggggghh…ggggghhhh…….ggggghhhhhhhh”. Als je daar geen vloeiend Klingon van kan maken, weet ik het ook niet meer.

Dus als ik klaar ben met de moedermelk, stap ik meteen over op een lekker bakje raktajino. Is veel lekkerder dan diksap of andere slappe drankjes.

Wil optrekken
Wil staan, gaat al best goed
Wil kruipen, begint te rupsen
Is al best mobiel zo op de buik
Kan zwaaien

Poepvirus

Nachtvoedingen door onrust, bij wijze van troost

Achteruit schuiven
Draaien
Voorover hellen
Alles opeten
…

Tandjesleed
ik ben zielig

krijg tandjes

Vandaag ben ik voor het eerst op de fiets geweest! …

verder verhaal
klein meisje met een grote helm

Zo ineens, uit het niets, is daar ook de tweede tand! Het was wel al duidelijk dat hij snel zou volgen, want het tandvlees was al onrustig bijhet doorbreken van de eerste tand, maar toch. Je weet maar nooit hoe het gaat.

Het is trouwens de tweede ondersnijtand.
Nu is het wachten op tandjes 3 en 4 (de twee bovensnijtanden), want het tandvlees is daar ook al dikkig aan het worden. De tandjes gaan ineens in de turbo, lijkt het wel! Nu maar hopen dat die ook zo makkelijk gaan als de eerste twee…

Het was weer tijd om naar het consultatiebureau te gaan. Deze keer gingen we met de hele familie. Dat vond ik best wel heel gezellig. Eerst werd ik gemeten en gewogen. De scores: ik ben 66,5 cm lang, en weeg 6,75 kg. De lengte is daarmee naar de -1 lijn gezakt, en het gewicht zit nog steeds op de 0-lijn. Helemaal prima, dus.

Ik heb even gedemonstreerd hoe goed ik al kan zitten. Verder werd gevraagd naar de bijvoeding en alles. Of ik goed uit de fles dronk. Ja hoor! En ook uit de borst. “Oh, wat goed, zeg!” Daarna vertelden papa en mama dat ik nog niet zoveel van bijvoeding wilde weten. “Ah, dat is er eentje die vooral mamamelk lekker vindt. Dat komt wel goed met die bijvoeding, hoor!” Wow, een cb-mevrouw die zowaar positief is over borstvoeding na 6 maanden! Dat was nogal een wereldschok. We zijn sowieso erg tevreden over ons cb, maar het is altijd leuk om dat beeld weer bevestigd te zien.

Toen de cb-mevrouw me wilde optillen voor een klein onderzoekje, ging ik heel hard gillen. Haar commentaar “Aviva begint zeker een beetje eenkennig te worden?” Een klein beetje maar. Maar zo ben ik wel weer geslaagd voor de controle zonder dat ze me echt heeft gecontroleerd! Moet ik vaker doen! Vooral tijdens de schoolperiode. Slagen voor een test zonder de test te doen.

Na mijn ‘controle’ moest Eli eerst verschoond worden ( ) en heb ik lekker bij mama op schoot gezeten, en toegekeken hoe Eli de cb-mevrouw rondcommandeerde bij zijn ogentest. Over twee maanden weer de volgende controle.

Kleine meisjes worden groot! En dat betekent dat ik op het kdv mocht gaan wennen vanochtend. Mama en Eli hebben me op de groep gebracht, waarbij ik nog lekker in mijn Maxi-Cosi lag, en Eli stond te huilen dat ik bij vreemde mensen werd achter gelaten. Meestal is het andersom op de babygroep, dus dat was even bijzonder.

Eenmaal op de groep heb ik heerlijk gespeeld met al het nieuwe speelgoed, heb braaf meegedaan met het fruithapje en heb ook al een beetje geslapen op de groep. Toen papa me kwam ophalen, wilde ik ook eigenlijk helemaal nog niet weg.

Morgen mag ik weer!

Vandaag is mijn eerste tand doorgekomen! Zomaar! Ineens! Geen bijzondere poep, geen overmatig gekwijl, niets! Ik beet gewoon, zoals altijd, op mama vinger, toen ze ineens iets scherps voelde! Nadere inspectie leverde het uitzicht van een randje tand op. Stiekem, hè? Zomaar een tandje kweken.

Dit kan wel een verklaring zijn voor alle nachtvoedingen van de afgelopen week. Nu maar hopen dat de rest van mijn gebit zich ook zo soepeltjes aandient.

Ik ben voor het eerst op vakantie geweest! Ik vond het niet veel anders dan thuis, hoewel we wel andere dingen hebben gedaan, natuurlijk. Hieronder zal ik mijn persoonlijke highlights dus even toelichten.

• Ik ben voor het eerst in een zwembad geweest! In het water, bedoel ik dan. Ik ben in mijn mooie roze badpakje gehesen, en heb prins(es)heerlijk in het water gezeten. Liggend wilde ik niet. Normaal in bad is het de uitdaging om al het badwater over de badrand te spartelen, maar hier had ik al gauw door dat het een onmogelijke taak was, dus ben ik er niet eens aan begonnen. Wel zo efficiënt, nietwaar?
• Ik heb kennis gemaakt met zand. In tegenstelling tot broerlief was dit niet een uitnodiging om de hele speelplaats op te eten, maar heb ik mijn uiterste best gedaan om mezelf zo min mogelijk te bevuilen met dat vieze spul. Wat denken ze nou helemaal zelf? Ik ben een dame, hoor! Dames worden niet vies! Zand gaat me in mijn haar zitten, en dat is niet goed voor mijn weelderige coupe! Maar het was wel leuk om Eli en de andere kinderen te observeren tijdens hun spel.
• Een derde noviteit: ik heb gegeten! Wat heb ik dan gegeten? Pannenkoeken! Oh jee! Eieren en koemelk met 7 mnd! Ach, ik heb er geen last van gekregen en verder blijf ik wel braaf op allergenendieet tot het mag volgens de schema’s. Maar ik vond het wel lekker!
  De rest van het eten wordt stuk gesabbeld en daarna in het gehemelte geplakt, of weer uitgekotst. Doorslikken is niet lady-like.
• Met het ingaan van de vakantie heb ik ook besloten dat doorslapen voor jongens is of zo. Iedere nacht kwam ik voor een nachtvoeding. Papa en mama dachten eerst dat het aan de nieuwe omgeving lag, je weet maar nooit, volgende nacht beter. Niet dus. Tweede optie was dat ik het misschien koud had, dus extra kleertjes onder mijn slaapzak aan. Werkte niet. Volgende dag zijn we naar Venlo gegaan en hebben we zo’n warme vierseizoenenslaapzak gekocht. Maar die slaapzak is zo dik, dat ik niet bij mijn vingertjes kan, dus ook niet helemaal succesvol. Daarbij bleef ik koud in mijn nekje, dus dikke slaapzak + vestje aan. Wederom een nachtvoeding. De volgende nacht heb ik de binnenslaapzak van de vierseizoenenslaapzak en mijn gewone zomerslaapzak aangehad, en welja! Ik sliep door! De volgende ochtend had ik lekker veel te drinken, dus En de nacht daarop vond ik het wel weer tijd voor een nachtelijke borrel. Papa en mama hopen vurig dat dit door de vakantie komt, of anderszins tijdelijk is.
• Zoals eerder vastgesteld ben ik een echte dame. Echte dames worden zittend vervoerd door hun personeel. Mijn personeel bestaat uit papa, mama en Eli. Ik zit in de ligbak van de wandelwagen, en kijk prinsesachtig om me heen, terwijl mijn personeel er voor zorgt dat mijn uitzicht een beetje leuk blijft. Fijn, zo’n babyleven op vakantie!

Ik heb het fijn gehad!

Vandaag viert oma Marion haar eerste lustrum met de dood. Daar wil ik even bij stil staan.

…

Zo. Nu kan ik weer verder gaan met brabbelen en bijten op spulletjes en lachen naar alles wat beweegt en lekker veel eten.

Mama heeft vandaag een paar hele lieve berichtjes gehad van vriendinnen, en zelfs een kaartje! Daar was ze erg blij mee. Anderen hebben wederom geschitterd in afwezigheid. Tsja, het is niet anders. Ik maak me er niet druk over. Dat is voor grote mensen, en ik ben dan nog lekker klein.

We zijn vandaag ook met z’n drietjes in bad geweest, samen met mama en Eli. Ik vond het prachtig! Heb heerlijk gesparteld en getrappeld. Ik genoot er enorm van. Zeker voor herhaling vatbaar!

Mama vond vanochtend ook nog rompers die oma Marion nog had gekocht. Er was namelijk altijd van alles een strategische voorraad, en zo ook van kraamcadeaus. Tsja, een romper die oma Marion nog heeft gekocht, die moet ik natuurlijk wel aan op jaartijd. Dat het ding ruim 5 jaar ongewassen in de kast heeft gehangen, doet niet terzake.:@ Het was een mooi idee, en ik heb er verder geen last van gehad.