Afgelopen vrijdag was dus mijn eerste verjaardag. Vandaag was mijn echte (kinder)feestje. 6 kinders onder de 2,5 jaar, dat kan niet goed gaan.

Maar nu eerst nog een kleine samenvatting van mijn verjaardag:

Eerst hebben papa en mama mij zingend wakker gemaakt. Was een beetje vreemd, maar ik ben ook wel wat van ze gewend

Zo rond het middaguur ben ik gekleed in enkel mijn luier voor mijn verjardagstaart gezet, met de uitnodiging om de muren opnieuw te verven, maar in plaats daarvan heb ik supernetjes gegeten en was ik nauwelijks vies geworden. Tsja, zo zonder kleren is er ook geen lol aan natuurlijk.

Na mijn taartje heb ik lekker gebadderd en zijn we naar de buluitreiking van tante Suzanne geweest. Ik heb daar heerlijk geslapen en de voorzitter meneer wist dat ik toen ook jarig was, dat vond ik erg knap. Vooral omdat ik het niet hoorde, omdat ik sliep.

Onderweg naar huis hebben we nog wat extra mooie slingers gehaald, maar dat duurde even, dus was de familie (men ging van de buluitreiking meteen door) er eerder dan wij. Hebben we dat ook een keertje meegemaakt.

’s Middags had ik wel mijn mooie kleren aan, dus toen heb ik wel taart gegeten en op de tafel gesmeerd en op de bank gesmeerd. Nu was ik namelijk los en kon ik mijn territorium markeren met taart.

Vandaag was mijn echte verjaardagsfeestje. Het was erg leuk. We hebben eerst in de tuin gezeten met zijn allen, en daarna toch maar even naar binnen gegaan. We hebben heerlijk met zijn allen (naast elkaar) gespeeld, rozijntjes vertrapt, en elkaar de harsens ingeslagen met divers speelgoed, en de oude mensen hebben ook wat kunnen kletsen. Ik heb ook allemaal mooie kadootjes gekregen. Leuke speeltjes en mooie voorleesboekjes, dus ik ben weer helemaal voorzien.

’s Avonds lag ik voor Pampus in mijn bedje. Geslaagd feestje, dus! Volgend jaar weer!!

Jahaaa!!!! Vandaag is het zover!! Mijn allereerste verjaardag!!!          

Schijnt.

Ik vind het niet zo bijzonder, maar papa en mama wel, dus hierbij even een korte samenvatting van mijn persoontje op dit moment:

Geslacht: Jongen

Lengte: ±77 cm

Gewicht: ±10,5 kg

Confectie-maat: 86 (of 12-18 mths )

Schoenmaat: 19

Gebit: 2 boventanden, 2 ondertanden helemaal door (+ 1 voortand op knappen, + sterke verdenking van doorkomende kies)

Grove motoriek: Kan kruipen, Loopt langs tafels en stoelen, Trekt zich op aan alles wat maar enigszins binnen bereik ligt, en inmiddels ook aan gladde muren.

Fijne motoriek: Kan alles goed oppakken en nog veel beter weggooien.

Mentale ontwikkeling: Kijkt zeer scherp, en soms uiterst lodderig uit zijn ogen. Bij voorkeur met half uitgestoken tong. Eenkennigheid lijkt over de piek heen te zijn, lacht weer naar vreemden, mits papa en mama er bij zijn.

Woordenschat bij twaalf maanden:

Ata – Eten

Mama – Mama

Mammuh – Meer

Papa – Papa

Nana - Drinken

Fafa – (waarschijnlijk, één keertje gehoord, betekent “Daphna”, leidster op het kdv)

Vandaag studeert tante Suzanne ook af, dus hebben we dubbel feest. Zondag vier ik mijn kinderfeestje.

Vandaag is papa jarig! Ik heb papa daarom een heel leuk boekje en een paar natte kusjes gegeven.

En vandaag ben ik precies 52 weken jong. Nog twee dagen tot mijn verjaardag!

Kusjes geven gaat al heel goed. Aaien ook. Als ik denk dat een kindje kleiner is dan ik (zoals vorige week met babyzwemmen, het kindje is al 16 maanden, maar lag wel stil op de commode bij het droogmaken) kruip ik erop af en ga het andere kindje aaien en zoentjes geven. Anders voldoen papa en mama ook wel als kusjesontvangers.

Mijn kado van papa en mama voor mijn verjaardag is al binnen, en ik mag er al mee spelen. Mijn loopkever is nog ietsjes te groot voor me, maar het is wel duidelijk dat ik er later heel veel lol mee/van ga beleven.

We zijn de afgelopen 5 dagen in Knokke geweest, in België. Op de heenweg heb ik (uiteraard) lekker geslapen.

We hebben er lekker gewinkeld, (ik heb nieuwe schoenen maat 20!), rondgewandeld, ”hele hete koffie verkeerd” gedronken, gemini-golft, tot twee keer toe op het strand gespeeld, oftewel, het was geslaagd!

Ik heb ook lekker veel tijd in de draagdoek gezeten. Is toch actiever dan de wandelwagen, en beter voor mama’s conditie en gezelliger. Papa heeft me ook twee keer gedragen, dat vond ik wel even raar, ander loopritme en zo, maar toch ook wel leuk.

De eerste nacht vond ik het nog een beetje eng, maar verder heb ik prima geslapen (max. tot 9:15u!    ) en consequent avondeten geweigerd wegens pijn in mond, waar maar geen tandjes willen doorbreken. (Misschien heb ik wel inmiddels al een kies geproduceerd, maar dit heb ik dan nog aan niemand laten zien.)

Ik doe ook verwoede pogingen om los te staan, maar het is toch wel best eng, dus ik ga maar gauw zitten of grijp me weer vast als ik merk dat ik los sta. Maar de tussenpozen worden steeds langer.

Ik begin aan de mensen te laten zien dat ik ze begrijp. Als papa of mama vraagt “Eli, mag papa (of mama) de bal van jou?” dan geef ik braaf de bal aan degene die het vraagt. Knap he, van mij?

En vanochtend bij het verschonen stond ik op (even wat steun aan de muur maar verder helemaal zelf) pakte mijn fles van gisteravond (gewoon diksap, om me stil te krijgen bij het verschonen  ) van de plank die net twee dagen hangt, ging zitten, en nam rustig een paar slokken. )

Daarna stond ik weer op (tja, waar is de commode anders voor?) pakte mijn tandenborstel en tandpasta, ging zitten en ging ze tegen elkaar rammen! Hiermee maakte ik subtiel duidelijk dat ik snap dat die dingen bij elkaar horen en ik nog wel wat tandpasta lustte.

De tandjesteller staat trouwens nog steeds op 4…

Voor zover papa en mama kunnen zien.

Ik ben erg druk bezig met mijn verbale technieken te verbeteren. Als ik heel bij ben, ga ik een soort van kwaken. Wellicht heb ik meer meegekregen van mijn tijd in mama’s buik als “Guusje” (vernoemdnaar Guus Geluk), dan eerst werd aangenomen.

Mijn assortiment aan woorden/geluiden is inmiddels uitgebreid met “papa”!  Het is nog niet echt gericht aan de juiste persoon, maar dat mag de pret niet drukken. Inmiddels is er wel een verschil te horen tussen “Mammmuh” (dat is dus “mama”, en dat richt ik ook aan haar, meestal) en “Mamamama” (dat is dus “meer”, en dit geldt voor zowel eten als drinken). “Ata” (oftewel, “eten”) weet ik nog steeds zeer goed gearticuleerd uit mijn mond te krijgen.

Er is nog enige twijfel of een bepaalde klank van “Dada” betekent dat ik drinken wil, en als mama mij een boterhammetje pindakaas geeft, antwoord ik verdacht vaak met “nana”, maar dit alles is nog niet officieel geconfirmeerd, aangezien mama de enige is die het hoort.

Mijn ontwikkeling heeft echt duidelijke fasen. Ik ben een tijd lang bezig geweest met de grove motoriek, kruipen optrekken en zo, en nu verschuift de aandacht sterk naar de fijne motoriek.

Het lijkt er dus op dat ik niet voor mijn eerste verjaardag zal lopen, in tegenstelling tot wat de leidsters op het kdv voorspelden. Ben lekker eigenwijs, maar dat wisten we al.

Zo worden (blokken)torens tegenwoordig niet meer omgesmeten, maar netjes blokje voor blokje afgebroken, en met grof geweld door de kamer gegooid.

Ook heb ik een zeer subtiele manier gevonden om duidelijk te maken dat ik niet meer wil eten. Ik pak het aan, en gooi het linea recta op de grond. Als er een hand van papa of mama tussen zit, dan beweeg ik mijn hand ergens anders naar toe, want het moet op de grond. Als ze mee blijven bewegen, dan zet ik er gewoon wat kracht achter, en gooi ik te hard en te snel voor ze. Zouden de Amsterdam Pirates nog een pitcher nodig hebben?

En als ik geen zin heb om te gooien, en ik zit op mijn kamer me te vervelen, dan maakt het ook heel leuk geluid om te proberen mijn blokjes door de deur te rammen. De muur geeft vooralsnog ook nog niet echt mee, maar we doen ons best.

Het verschoonfeest heeft een nieuwe dimensie gekregen de laatste tijd. Ik kan namelijk opstaan zonder al te veel steun van andere dingen, zoals tafels, stoelen, pianopoten, etc. (Dit heb ik zelf nog niet door, en zak acuut door mijn hoeven zodra ik doorheb dat ik los sta ). Dit is vooral handig bij het verschonen. De nieuwe strategie van mama is om me eerst een beetje laten rondkruipen op de commode en dan proberen me uit te kleden, en als de nieuwe luier om gaat, dan moet ik wel even stil liggen. Dit werkt in principe prima. Nog wel.  Ik vind het ook wel leuk, want tijdens het klimmen, bij voorkeur luierloos, vind ik het heel leuk om ineens op te staan en mama een hele dikke knuffel te geven.    

Op het kdv gaan we proberen om uit een tuitbeker te drinken. In principe gaan ze dat doen zodra een kind zijn eigen flesje vast houdt, maar ik ben dus zo eigenwijs dat ik dat dus nog steeds niet doe op het kdv. Thuis hebben papa en mama het me wel afgeleerd om niet mijn eigen flesje vast te houden tijdens het eten. (Als ik ging mekkeren dat ik wilde drinken (lees: alles op de grond gooien en heel hard huilen als de fles in buurt, maar niet in mijn mond was), zette mama (of papa) me gewoon op de grond, met fles, want dan houd ik wel mijn fles vast , tot ik was uitgedronken, en dan mocht ik weer in de stoel. Was in een dag afgelopen dus.) Mama is zo gemeen geweest om dat te zeggen tegen de leidster, dus nu ben ik de sjaak, en moet ik daar ook mijn eigen flesje vasthouden en gaan we proberen op een tuitbeker over te gaan. Men is benieuwd.

En vandaag is mama’s eerste vakantiedag!  Lekker twee weken rust en dan op naar de nieuwe baan!

Sinds een paar dagen, kleine week, kan ik zwaaien!  Het gaat nog niet altijd even gericht en even goed getimed, maar het begin is er.

Vandaag waren we weer bij kennissen op bezoek, dus op de heenweg weer geslapen (krap 15 minuten van de reis van bijna een uur, maar ach) en daarna braaf gespeeld daar. Al vond ik het wel even eng allemaal. Nieuwe omgeving en zo, ben toch wel een beetje eenkennig. Dus tegen de tijd dat ik echt was opgewarmd en me op mijn gemak voelde, gingen we alweer bijna weg.

We (de andere kindjes en ik) hebben ook met zijn allen gewandeld terwijl we in de draagdoek zaten. Dat was wel gezellig zo bij onze mama’s op de rug.

En ik heb me een hele tijd vermaakt op een hele fijne wipkip, deze keer was het wel leuk.

Tand nummer vijf is er nog niet, al blijven de kwijlklieren wel stevig actief, dus we houden hoop dat ik vijf tanden heb met mijn eerste verjaardag.

Het wonder is geschied! Ik hou zelf rechtop zittend mijn eigen fles vast!  Mocht ook wel met ruim 11 maanden…

Ik weet niet of jullie het al wisten, maar tennisballen zijn echt de beste uitvinding ooit! Je kan ze oprapen en als je ze dan laat vallen, dan stuitert het zo leuk. En soms rollen ze ook weg, tja dan moet ik er natuurlijk achteraan, want een eenzame tennisbal kunnen wij niet toestaan.  Dus als ik echt lekker wil spelen, dan zoek ik mijn tennisbal op, en jaag dat ding de hele kamer door. Plezier gegarandeerd.

Het is zover, hoor! Mijn eerste ongelukje met bloed is een feit.  Ik stond lekker aan het traphekje bij de keuken te rammelen toen ik werd aangevallen door de vaatwasser.

Ik moest heel hard huilen en het bloedde echt enorm! Dus alles zat uiteraard onder het bloed tegen de tijd dat we een pleister om hadden gedaan. En daarna een pleister met jodium, maar dat lekte door de pleister heen, dus toen zat er op mijn blouse niet alleen bloed maar ook jodium.

Feest voor de wasmachine, dus…

Gelukkig was het binnen 10 minuten weer dicht, en kon ik alles nog bewegen, dus ik ben gewoon een enorme bikkel en heb stoer met mijn pleister gezwaaid.

Het is alweer augustus! In deze maand ben ik jarig! Dan word ik al oud! Straks wordt mijn leeftijd niet meer in dagen, weken of maanden, maar in JAREN geteld!   Verder gaat alles goed, hoor!

Vandaag heb ik weer mijn prikjes gehad. Dat ging vorige week niet modat ik de zesde ziekte had en zo. Terwijl de CB-meneer de prikjes klaarmaakte, heb ik me lekker vermaakt met de blokjes en deed ze ook netjes terug in het doosje (als ik ze niet eerst door de kamer had gelanceerd). Dit vond de CB-meneer erg knap van mij. Tsja, als ze vorige week niet bijster onder de indruk waren, dan moet het deze keer maar, nietwaar?

De prikjes deden weer pijn, zoals gewoonlijk, en ik heb wat lang geslapen vanmiddag, maar daarmee lijkt het leed weer geleden te zijn, voor wat betreft de prikken. Op naar de volgende met 14 maanden.  De BMR-prik. Die schijnt heel naar te zijn.  We zullen het zien…

Tand vijf is inmiddels ook bijna door, dat is mijn derde boventand, en hij zit links van het midden (dus tussen de middentand en de snijtand). Nog een paar daagjes en dan mag deze ook op het lijstje van tandjes!

Papa en mama proberen mij uit een beker of een rietje te leren drinken, maar het wil niet echt vlotten. Ik neem een slok uit een glas, en ga dan heel hard lachen, want het is namelijk heel erg grappig zo’n glas. En als je lacht, kan je niet drinken, ( ) dus het record staat op 4 slokken achter elkaar. De fles is toch lekker makkelijker!  &

Verder zijn er eigenlijk geen spannende nieuwe ontwikkelingen gaande. Ik stap steeds beter langs tafels en stoelen en banken, en leg nog steeds al mijn spulletjes op plekken waar ik ze daarna niet meer kan terug vinden, dus dat is handig.